Δευτέρα, 24 Μαΐου 2010

Ζήλια μου....

Αν κάτι μου τι δίνει αφάνταστα είναι να ακούω ιστορίες για ζήλια, ζευγάρια που ο ένας ελέγχει τον άλλον σαν να είναι μικρό παιδάκι....Πόσο αναξιοπρεπή μου ακούγονται όλα αυτά।Αν είναι δυνατόν να ανέχεσαι να σου ελέγχουν το κινητό। Υπάρχει τίποτα πιό σπαστικό; "Η κοπέλα μου έχει τον κωδικό πρόσβασης στο φειςμπουκ μου " । Ε αφού είναι φανερό τί τον θέλει!॥Είναι εξευτελιστικό! Δεν είναι ότι θα ήθελα και καλά να κρύψω κάτι αλλά είναι θέμα αρχής।Είναι ξεφτίλα να σε ελέγχουν και σε μειώνει πολύ।Είναι σαν να σου λένε κατάμουτρα ότι δεν σε εμπιστεύονται।Και άμα κάποιον τον τρώει η ανασφάλεια...το κουβαδάκι του και σε άλλη παραλία।Προτιμώ να με κερατώνει παρα να ξεκατινιάζομαι και να χάνω τον χρόνο μου।Αξίζω έναν σύντροφο άξιο εμπιστοσύνης...αν δεν τον εμπιστεύομαι λοιπόν, δεν μου κάνει ....

2 σχόλια:

  1. Μα σε παρακαλώ!! Οι σχέσεις είναι πολύ δύσκολες!!

    Καλορίζικο κιολας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συμφωνώ, αλλά αυτό δεν είναι δικαιολογία να προσβάλλεις το/τη συντροφό σου.Δεν θέλω να είμαι απόλυτη ,όμως πιστεύω πως όταν ένα ζευγάρι φτάνει σε ένα τέτοιο σημείο η ημερομηνία λήξης είναι κοντά.....
    Ευχαριστώ για το καλορίζικο :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή